mówisz mi

Dziś będzie pogadanka o reklamach na blogu. Debata z Blog Forum Gdańsk, którą oglądałam w zeszły weekend zachęciła mnie do dyskusji. Otóż, co z tymi reklamami? Jak widać, ja zwolenniczką reklam jestem i nie uważam, że publikując jeden, czy drugi banner zabijam tym samym swoją wolność, czy niezależność. Jeśli zyski z danej kampanii reklamowej mogą sprawić, że spełnię jakąś swoją zachciankę i będę szczęśliwa, to nie widzę problemu, by na blogu reklamy zamieszczać. Moi czytelnicy są wyrozumiali i jeszcze nigdy nie wytknęli mi, że się zaprzedaję duszę diabłu, więc chwała Wam za to. Jednakże w Polsce jest taka dziwna mentalność i panuje zasada 'wszyscy mają po równo, a jak ktoś ma więcej, to znaczy, że kradnie’.

Wybierając się w daleką podróż usłyszałam zarzut, że nie jestem prawdziwym podróżnikiem, bo dostałam pieniądze od rodziców. Nie wiem, skąd taka korelacja, myślałam, że jak mój tato nie jest mafiosem, a wspólnie z mamą nie mają gangu przestępczego, to chyba nikt nie ma prawa się czepiać, przecież na taki, czy inny komfort życia, który obecnie prowadzę składa się dobrych kilkanaście lat pracy moich rodziców…

A jeszcze jak ktoś zarabia na swojej pasji, to już nie daj panie, skargi do pani bozi idą, że jak to? A pod skórą zazdrość aż zżera…

oto słowo pańskie

____________________

i jeszcze ogłoszenie duszpasterskie: ze względu na sporą liczbę zaproszeń, jaką dostaję na FB od nieznanych mi osób, założyłam konto Venili Kostis i tam można mnie lubić lub też nie.

fot. Paweł

Muszę pochwalić się sukienką. Kupiłam ją w Malezji w sklepie typu japan-style. Co najśmieszniejsze w owych sklepach nie można mierzyć ubrań, na pytanie dlaczego, sprzedawcy odpowiadają, że są za tanie. Nic to, wzięłam ją w ciemno i żyje nam się całkiem dobrze, poza tym jestem naprawdę zadowolona z jakości jej wykonania.

dress– japan style hat– vintage blazer– tk maxx bag– second hand (4 zło)