30 days

Kiedy ostatni raz próbowaliście czegoś nowego? Ok, umówmy się, że jeśli jesteście w podobnym wieku, co ja, większość pierwszych razów macie już za sobą. Ale to wcale nie powód, by rezygnować z odkrywania nowych rzeczy. Życie jest takie ekscytujące! Spróbujcie przez najbliższe 30 dni robić coś, na co zawsze mieliście ochotę, ale brakowało Wam odwagi.

W tamtym roku w lutym podjęłam się tego wyzwania i przez 30 dni postanowiłam codziennie dodawać nową notkę na blog. Wymagało to ode mnie nie lada mobilizacji, konsekwencji i uporu. Eksperyment prawie się udał. Prawie, bo jednego dnia dałam ciała. Docelowo projekt ten miał wzniecić we mnie iskrę, by niekoniecznie każdego dnia, ale po prostu częściej dodawać nowe wpisy. W miarę aktywną udało mi się pozostać jeszcze miesiąc później, poczucie obowiązku na chwilę zakiełkowało tam wewnątrz, niestety później gdzieś się rozmyło.
Mission failed.

Nie poddałam się jednak i nie rzuciłam samej idei w kąt, twierdząc, że to wymysły psychologów-szarlatanów, coachów od siedmiu boleści itd. Próbowałam dalej. Tym razem wzięłam sobie na celownik ograniczenie spożycia cukru (mam tu na myśli konkretnie: niesłodzenie herbaty. Kawy nie piję, a zrezygnowanie ze słodyczy w ogóle, byłoby samobójstwem dla mojego samopoczucia). Zaczęłam natychmiast, od kiedy tylko pomysł zrodził mi się w głowie. Nie było już pożegnalnej herbaty z ulubionymi dwoma łyżeczkami cukru. Nie. Jeb! Od razu skok na główkę, bez rozgrzewki. Brak konsekwencji to jedna z moich najgorszych wad, więc postanowiłam stawić temu czoła. Na początku było ciężko, bo gorzka herbata smakowała okrutnie, zostawiała w buzi wstrętny posmak i z miłego, porannego rytuału zamieniła się w przykrą konieczność. Byłam jednak twarda i robiłam swoje. Nie odpuszczałam, a kiedy cukrowy potwór kusił: tylko mnie zażyj, rozpuść pod językiem, tylko mnie połknij, tylko popij wodą*, całkowicie odpuszczałam sobie picie herbaty tego dnia. Minął miesiąc. Napój bez cukru nadal mi nie smakowała, ale kiedy Paweł przypadkiem zapomniał się i posłodził mi herbatę tymi dwoma uwielbianymi niegdyś łyżeczkami cukru, poczułam to coś. Triumf, wygraną, victorię! Napój wydawał mi się obrzydliwie słodki, czułam w nim właściwie sam cukier. Po tej degustacji łaskawszym okiem spojrzałam na swój niesłodzony rytuał. W międzyczasie zaczęłam eksperymentować z różnymi rodzajami herbat – zielonymi, smakowymi i w końcu te  zaczęły dawać mi przyjemność z degustacji. I tak już od 1,5 roku. A zaczęło się od niewinnej 30-dniowej próby.
Mission completed. 

*W. Szymborska, Prospekt

Dziś chciałabym Was nakłonić do zrobienia tego samego. Do uczynienia czegoś, co zawsze chcieliście spróbować robić, ale nie było czasu/możliwości itd. Jeśli myślicie, że ta notka to jeden wielki bullshit, dalszą lekturę zacznijcie KONIECZNIE od obejrzenia tego krótkiego filmiku, który da Wam kopa do działania.

A teraz zadecydujcie, co może być Waszym 30-dniowym wyzwaniem. Poniżej podsyłam Wam kilka propozycji:

1/ Każdego dnia będę poznawał nową osobę 2/ Codziennie przeczytam m.in. jeden rozdział książki 3/ Przez okrągły miesiąc zmobilizuje się do biegania 4/ Będę budzić się przed 8.00 5/ Przez 30 dni nie ruszę jedzenia typu fast food 6/ Każdego dnia będę robił jedno zdjęcie 7/ Raz dziennie powiem komuś komplement 8/ Codziennie będę robić jedną rzecz, która mnie przeraża 9/ Wybiorę swój zły nawyk i porzucę go na miesiąc 10/ Zacznę medytować/ćwiczyć/gotować/rysować i będę to robić codziennie przez kolejne 30 dni.

I pamiętajcie, nie ma żadnych wymówek: brzydka pogoda, ból głowy, złe samopoczucie, brak czasu… Nigdy nie ma sytuacji idealnej. Dyscyplina zapewnia wolność, a postępowanie zgodnie z planem to warunek twardości charakteru. Don’t be a pussy, nie pozwalaj sobie na pobłażliwość, tak robią tylko ludzie słabi.

To TYLKO miesiąc. Czymże jest marne 30 dni w obliczu roku, 10 lat, całego życia? Umówmy się, jeśli nie podejmiesz rękawicy, pewnie nawet nie zauważysz kiedy kolejny miesiąc zleci, a za rok nie będziesz umiał go odróżnić od innych miesięcy swojego życia.
To jak?

PS Sukces znajduje się za punktem, kiedy mamy ochotę z czegoś zrezygnować.

Cytaty wyróżnione kursywą pochodzą z książki Vaden Rory, Nie idź na łatwiznę…

Wasz kołcz,
Venila