Pamiętacie o notce Jesień w cytatach? Dzięki niej (i Wam) odkryłam tyle różnych i fajnych fragmentów, że zdecydowałam się powtórzyć ten zabieg na wiośnie. Oto mój subiektywny wybór:
- A wiosną – niechaj wiosnę, nie Polskę zobaczę.
— Jan Lechoń - Choćby wszyscy postanowili, że nie, wiosna i tak przyjdzie.
— Věroslav Mertl - Po raz pierwszy w życiu było mi wiosną tak ciężko i samotnie. Już wolałbym trzy razy z rzędu przeżyć luty.
— Haruki Murakami - Zaczęło się pewnego wiosennego wieczoru, kiedy kwitnie bez i ludzie samotni zaczynają naprawdę nienawidzić swej samotności. Pokochałam go.
— Marcin Mortka - Nikt nigdy nie zgłębił zamysłów wiosny.
— Bruno Schulz - A kiedyś, gdy dla portretu nadejdzie zima, on będzie ciągle tkwił tu, gdzie wiosna drży u skraju lata.
— Oscar Wilde - Wiosna wybuchła jakoś nagle, jakby miejskie drzewka w powszechnym przerażeniu zdały sobie sprawę, że nie wiadomo, czy dotrwają jutra, jakby zaczęły z dnia na dzień łapczywie żyć. Po lekturze katyńskich relacji podnosiłeś, człowieku, pełne trupiej mazi oczy i absurdalna, hałaśliwa zieleń aż bolała. Przerażający ludzki świat nie miał nad nią żadnej władzy.
— Roman Bratny - Wiosna panoszyła się coraz bardziej. Wiatr dawno już zapomniał o zimowych, mroźnych igiełkach, za to ciepło głaskał. Nie porywał, nie duł, nie wył, tylko sobie spokojnie wiał. Na końcach gałęzi zazieleniły się coraz większe listki, a deszcz, jeśli padał, to nie zamieniał ziemi w błoto, tylko tworzył przezroczyste, ciepłe kałuże.
— Ludwik Janion - Czuła ciepło na czubku nosa, na czole, policzkach i ustach i zrozumiała, co mieli na myśli różni tam poeci, pisząc o „pocałunkach słońca”. To było to. Czuła jak życie przepływa przez nią ciepłymi, musującymi, różowymi falami, a wibrująca w powietrzu wiosna przenika przez jej skórę i dociera do każdej komórki, pozostawiając tam radosną informację.
— Małgorzata Musierowicz
