FollowSaturday to mój osobisty cykl, w którym polecam interesujące blogi/notki/artykuły. Poprzednie części znajdziecie tutaj: #1, #2, #3, #4, #5, #6, #7, #8, #9, #10, #11, #12, #13, #14, #15. Oto najnowszy odcinek.
1. Fashion PR Girl – czyli perełka wśród blogów o modzie. Olę Kaźmierczak podziwiam za pomysł na sprecyzowaną tematykę (PR w modzie) bloga, obszerne i wartościowe artykuły, estetykę (wszystko jest tutaj odpicowane na glanc), a także ciekawe dyskusje pod notkami. Polecam najnowszy wpis – wywiad z Iną Lekiewicz i zachęcam do lektury całego bloga.
2. Antonina Samecka, CEO marki RISK made in warsaw w felietonie dla portalu F5 pisze o książce Daily rituals. How Artists Work Masona Currey’a. Czy wiedzieliście, że Balzac podczas pracy dochodził podobno do 50 filiżanek kawy dziennie? Albo, że taki Truman Capote był w stanie pracować wyłącznie leżąc? Ja też nie, więc tym mocniej zapragnęłam mieć tę książkę w swojej kolekcji.
3. Kiedy oglądam inspirujące wizualizacje wnętrz, odzywa się we mnie wewnętrzny architekt. Ostatnio moim ulubionym zajęciem jest wyszukiwanie w sieci ofert sprzedaży lokali/domów do remontu. Może i jestem szalona, ale nawet w najbrzydszych ruderach widzę potencjał do wykorzystania, a aranżacja starych budynków kręci mnie zdecydowanie bardziej, niż upiększanie mieszkania w nowym budownictwie. Nie zdziwcie się więc, jeśli pewnego dnia spakuję manatki i przeprowadzę się na wieś, a moim centrum dowodzenia będzie pokój z białymi deskami na podłodze i widokiem na ogród.
4. Krzysztof Gonciarz wystartował właśnie z nową serią podróżniczą. Podczas 5-tygodniowego pobytu w Tokio będzie dzielił się z widzami relacjami ze stolicy Japonii. Wyczekuję nowych filmików z niecierpliwością – Gonciarz to bez wątpienia mój ulubiony vloger, a i Tokio budzi we mnie niemały sentyment – to jedno z najciekawszych miast, jakie do tej pory miałam okazję odwiedzić.
5. Artykuł-wstępniak Izabeli Wierzbickiej Cena wyboru w najnowszym numerze Wysokich Obcasów o konsumpcjonizmie i niby naszych wyborach: „Gdy wybieramy jedną rzecz, mamy poczucie utraty pozostałych. Przeniosło się to także na relacje międzyludzkie. Nigdy wcześniej tak wielu z nas nie miało aż tylu rzeczy co teraz, choć coraz mniejszy robimy z nich użytek.”
