Kletten

Dziś będzie rzecz o mych smutnych t-shirtach (inspiracją  było hasło kluczowe, które znalazłam w swoich statystykach: przygnębione, męskie koszule oraz książka Marqueza), a właściwie o jednym z nich, który skończył niedawno swój żywot. Żyliśmy razem nierozłącznie przez kilka sezonów, aż nagle jeb – Pani zaszalała i nastawiła pranie na 60 stopni, po czym wyciągnęła z bębna ubrania ni to filozofa, ni kloszarda.  Uznała potem, że koszulina zasłużyła na godną śmierć, więc ani nie zdeklasowała jej do roli ścierki, ani nie włączyła w cykl życia kontenerów na śmieci.  Przy zduszonym okrzyku ułożyła połać materiału na dno czarnego worka. Poszukiwania następczyni trwają.

Zdjęcie: To jedno z tych miejsc, o których myślisz, że nie istnieją. Tymczasem masz je za oknem.

O eutanazji sandałów przeczytasz w tej notce.
Kondolencje przyjmuję w komentarzach.